Zpiderland

few for 09 [videos]

noreply@blogger.com (Zpi) — Tue, 22 Dec 2009 20:54:00 +0000

- - - - - - - - - -

Time..

noreply@blogger.com (Zpi) — Sat, 12 Dec 2009 23:44:00 +0000

Από μικρό παιδί με θυμάμαι να ανυπομωνώ για τα Χριστούγεννα (και τις διακοπές) από τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη. Μου ήταν αδιανόητο ότι μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που να μην προσδοκούν τον ερχομό αυτών των ημερών. Και όχι μόνο στην παιδική μου ηλικία. Δηλαδή οκ η πρωτοχρονιά πολλές φορές είναι λίγο ξενέρωμα επειδή υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες και πρέπει ντε και καλά να περάσεις γαμάτα, αλλά να να αντιπαθείς τα Χριστούγεννα και τις διακοπές;
Για πολλά χρόνια είχα στο μυαλό μου αυτή τη σταθερά μέχρι που ήρθε το 2006 που άκουσα μια γνωστή μου - συνάδερφο - να παραμιλάει απογοητευμένη..:
"-Φφφ σε λίγο έρχονται και τα Χριστούγεννα. Δεν τις μπορώ τις διακοπές. Εχω χρόνο. Και όταν έχω χρόνο σκέφτομαι διάφορα..."

Επεσα από τα σύννεφα αν και σε μεγάλο βαθμό καταλάβαινα τι ήθελε να πει.

3 χρόνια μετά έχω σκεφτεί διαφορα γύρω από αυτό το θέμα και σκοπεύω να το αναλύσω διεξοδικά (;) {μέχρι να νυστάξω..}.
Καταρχάς η θεωρία μου βασίζεται στη νόσο των χρονο-δυτών. Ο χρόνος μας εκδικείται για την κακή διαχείριση χρόνου που κάνουμε στη ζωή μας. Φτχιάχνουμε την καθημερινότητά μας ξοδεύοντας τον άσκοπα. Τουλάχιστον άσκοπα σε σχέση με όσα ονειρευόμασταν κάποτε μικροί ή ακόμα και μεγάλοι. Βουτάς τόσους μήνες/χρόνια στη δουλειά σου και ξοδεύεις λεπτά-ώρες-χρόνια προσπαθώντας να βρεις κάποιο νόημα μέσα από αυτήν, ή ακόμα χειρότερα προσπαθώντας να κρυφτείς από όσα εγκατέλειψες στην πορεία, μέχρι που κάποια στιγμή τσαπ έρχονται πχ διακοπές και πρέπει να ξαναβγεις στην επιφάνεια. Πόσο βαθιά είχες βουτήξει; Θα τα καταφέρεις; Θα βγεις αλώβητος;

Δε λέω φυσικά η εργασία είναι αναγκαία για τον καθένα και στις μέρες μας δεν ξέρω πόσοι μπορεί να έχουν την πολυτέλεια να διαχειριστούν καλύτερα το χρόνο τους, αν και από όσους λίγους έχω γνωρίσει κανένας τους δεν τολμάει να αλλάξει την καθημερινότητά του {άλλο κεφάλαιο: ποτέ δεν ξέρεις αν έχεις αρκετά...}. Πρόκειται για το σύγχρονο τρόπο ζωής και το πόσο εύκολα καταφέρνει το ανθρώπινο είδος να αποτυγχάνει να ζει αρμονικά. Και ίσως, ίσως όλη αυτή η κατάντια να ξεκίνησε από τη μέρα που κάποια ιδιοφυία επινόησε τη μονάδα μέτρησης του χρόνου!

Πιθανό στην πρώτη περίοδο κατά την οποία οι άνθρωποι μετρούσαν το χρόνο όλα να έμοιαζαν καλύτερα. Σιγά σιγά από εκείνη την εποχή καταφέραμε να να ξυπνάμε την ίδια ώρα, να τρώμε την ίδια ώρα, να κοιμόμαστε την ίδια ώρα. Καταφέραμε να χωρίζουμε τον αέναο χρόνο σε ώρες, μέρες κτλ. Καταφέραμε να θέτουμε όρια και να αυτο-περιοριζόμαστε. Να μελαγχολούμε με τα χαμένα χρόνια, να τα μετράμε ένα ένα, πόσα πέρασαν; πόσα να μειναν άραγε..; Και ο χρόνος εκδικείται για κάθε ηλίθια ιδέα μας.
"Ακους εκεί να με βάλουν εμένα τον χρόνο σε καλούπια..!" τον φαντάζομαι να γελάει σαρδόνια..

Στα δικά μας όμως. Δε θα ξεχάσω πριν κάποια χρόνια όταν έμεινα χωρίς δουλειά για ένα διάστημα. Είχα αρκετά χρήματα για να μην το πάρω κατάκαρδα και πίστευα ότι θα γύριζα στις παλιές μου συνήθειες, να χαλαρώσω, να διασκεδάσω για λίγο όπως παλιά. Δεν είχα υπολογίσει όμως το πέρασμα του χρόνου. Η παλιά καθημερινότητα δεν είχε αλλάξει μόνο για μένα όλον αυτό το καιρό. Είχε αλλάξει και για τους υπόλοιπους. Ποιος νομίζεις ότι είσαι λοιπόν πιστεύοντας ότι θα γυρίσεις και θα τα βρεις όλα όπως τα είχες αφήσει;Κρατάς την ανάσα σου και κολυμπάς προς την επιφάνεια. Και μέχρι να φτάσεις τρως τα μούτρα σου αντικρίζοντας κάθε αλλαγή που σου είχε ξεφύγει.

Σήμερα: 13 Δεκεμβρίου. Σε λίγο έρχονται Χριστούγεννα και διακοπές. Δεν είναι και τόσο μακριά η επιφάνεια. Εξακολουθώ να προσμένω τις γιορτές όπως παλιά. Και μου είναι παρήγορο. Μου αρκεί.

PORTISHEAD SIGN TO AMNESTY INTERNATIONAL

noreply@blogger.com (Zpi) — Wed, 09 Dec 2009 21:45:00 +0000

Portishead sign to Amnesty

Portishead are releasing a brand new track, - "Chase the tear" for Amnesty International.

It will be available as an exclusive download single from 7 digital http://www.7digital.com/porti sheadamnesty from December 10th with all earnings going towards Amnesty's human rights work and all rights given to the organisation indefinitely.

A video of Portishead performing ''Chase the Tear'' will also be available from 10 December at: http://www.amnesty.org.uk/portish ead and at http://www.portishead.co.uk

zeros' boy

noreply@blogger.com (Zpi) — Tue, 01 Dec 2009 21:20:00 +0000

120+1 μπλογκερς ψήφισαν και το old boy τους τσάκισε όλους. Η 100αδα των αγαπημένων ταινιών για τα 00's στο seagazing

raDiORA

noreply@blogger.com (Zpi) — Mon, 30 Nov 2009 22:47:00 +0000

Ντόορα γιατί μας το κανες αυτό το κακό. Γιατί έκλεισε το doraradio.gr πάνω που είχαμε εθιστεί στα τραγούδια του ipod σου!

Editors VS IT Crowd

noreply@blogger.com (Zpi) — Mon, 23 Nov 2009 09:50:00 +0000

Δεν ξέρω αν θα συμπεριλαμβάνεται στις λίστα με τα καλύτερα του 2009, η νέα δουλειά των Editors όπως και να ΄χει είναι από τις καλές του 09. Με την πρώτη ακρόαση ξεχωρίζει το μπιτάτο Papillon, το οποίο στην έναρξη του μου θυμίζει πάντοτε το εισαγωγικό θέμα της αγγλικής σειράς It Crowd.
Στον 4ο κύκλο (6 επεισοδίων μέσα στο 2010) το It Crowd με 3 βασικούς χαρακτήρες, κομπιουτεράδικη αισθητική τύπου commodore.. και μπόλικες δόσεις αγγλικού χιούμορ προσφέρει απολαυστικές στιγμές [αρκεί να ξεπεράσεις την κρυάδα των πρώτων επεισοδίων / ο 3ος κυκλος είναι σαφώς καλύτερος]. Πολύ έξυπνο το εισαγωγικό θέμα, αν του βάλεις λίγο μπιτ και μερικές στροφές παραπάνω στο τέμπο φέρνει σε Papillon {αν και μπορεί να είναι ιδέα μου και μόνο..}.

Το videoclip του Papillon αρκετά όμορφο, ήλπιζα όμως να καταλήγει κάπου στο τέλος πράγμα που δε συμβαίνει..

Παρατήρησεις nerd:
#σε κάποια πλάνα μάλλον κάτι δεν πάει καλά με τον αριθμό των ατόμων που τρέχουν.
#Από όσο μπορώ να διακρίνω ο αριθμός των ατόμων που ξεκινούν να τρέχουν κάθε φορά ακολουθεί την ακολουθία Φιμπονάτσι από το 3ο βήμα και έπειτα [0,1,{1,2,3,5}] ~αυτό ήταν πολύ εξυπνακίστικο...~

αγγελακικα..

noreply@blogger.com (Zpi) — Mon, 16 Nov 2009 11:57:00 +0000

"Η Θεσσαλονίκη της δεκαετίας του '80 δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τη Θεσσαλονίκη του 2009. Φτάνει να σταθείς στις όχθες της Τσιμισκή ένα Σαββατόβραδο και να χαζεύεις όλες αυτές τις ορδές των γλεντζέδων που στριμώχνονται σε αυτοκίνητα δανεισμένα από τράπεζες, σε ατέλειωτο traffic, με τα σκυλάδικα στο στερεοφωνικό κάργα, να χάσκουν νομίζοντας πως διασκεδάζουν. Ένα αργοκίνητο ποτάμι ηλιθιότητας. Οι ψηφοφόροι του Ψωμιάδη, οι πιστοί του Άνθιμου, σκυλάδικο και ορθοδοξία. Θεέ και κύριε. Τρομάζω καμιά φορά όταν σκέφτομαι τι μπορεί να κρύβουν αυτοί οι άνθρωποι πίσω από τον φερετζέ του εθνικισμού και της θρησκοληψίας. Έμαθα ότι ο Άνθιμος είναι εναντίον της φορολόγησης της εκκλησιαστικής επιχειρηματικότητας, γιατί τα κέρδη της, λέει, τα δίνουν υπέρ των φτωχών - εννοεί μερικά συσσίτια που μοιράζει η Εκκλησία; Όλοι ξέρουμε πως αν συνέβαινε κάτι τέτοιο πραγματικά, θα έτρωγε και θα έπινε στην υγειά του όλη η πόλη για αρκετά χρόνια, χωρίς να χρειάζεται καν να δουλεύει κανείς."

[Απόσπασμα από τη συνέντευξη που έδωσε ο Γ. Αγγελάκας στον m.hulot {LIFO}]

mental

noreply@blogger.com (Zpi) — Mon, 16 Nov 2009 09:54:00 +0000

Καταπληκτικός ο mentalist. Οχι μόνο σταμάτησε την καρδιά του, αλλά έπΧιασε απο 0 - 90 σφυγμούς σε 0.5''! Κατά τα άλλα μιλάμε για σόου με υψηλή τηλεθέαση σε νεαρές ηλικίες. Η προειδοποίηση τύπου 'Kids don't try this at home' δε μου λέει κάτι μιας που πρόκειται για επίδειξη τσαρλατάνου που στην πραγματικότητα δεν εγκυμονεί κανένα κίνδυνο. Ασε που η κάθε προειδοποίηση που απευθύνεται σε νεαρά παιδιά λειτουργεί περισσότερο ως προτροπή.

Το ΕΣΡ έχει κρίνει στο παρελθόν ότι ένα φιλί ανάμεσα σε δυο άντρες πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μέγιστο παράπτωμα {μην πω έγκλημα ή αμαρτία} ακόμα και αν αυτό έχει να κάνει με ηθοποιούς που υποκρίνοται τους gay or smth {ναι βρε στην πραγματικότητα δεν είχαν κουσούρΓια οι άθρωποι} . Από την άλλη ένα στημένο "freak show" με ανθρώπους που μιλούν με πνεύματα, πεθαίνουν και αναστήνονται κρίνεται ως τελείως ακίνδυνο. Και με τη βούλα του αρχιmentalist ετσι...ρε τι κάνει ο άνθρωπος για το μεροκάματο...!

Patsy Kensit

noreply@blogger.com (Zpi) — Sat, 07 Nov 2009 10:23:00 +0000

Τις προάλλες με ρώτησε η leigh cherri πως λεγόταν εκείνη η όμορφη κοπελίτσα που τραγουδούσε i'm not scared κάπου στα 90s κι εγω τις εξήγησα ότι πρόκειται για συγκρότημα αλλά το μόνο που μπόρεσα να θυμηθώ για όνομα συγκροτήματος ήταν 'seventh miracle'.

Ψάχνοντας στο Ιντερνετ βρήκα φυσικά το σωστό τίτλο που είναι 'eightth wonder'. Το video clip η απόλυτη αισθητική των 90's . Η πανέμορφη Patsy Kensit να μας τραγουδάει με κουπ μοντέρνα για την εποχή, ασπρόμαυρα πλάνα να εναλλάσονται με εγχρωμα, κάποια σκηνοθετικά κολπάκια και dissolve στα όρια του κιτς και αυτά τα 2 κακομούτσουνα άσπρα σκυλιά που μου έκαναν πάντοτε εντύπωση...

Βλέποντας ξανά το κλιπ μετά από τόσα χρόνια το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα (και μοναδικό δε συνηθίζω να κουράζω τα εναπομείναντα εγκεφαλικά μου κύτταρα) ήταν πως αποκλείεται αυτή η Patsy με το δΓιαολεμένα όμορφο προσωπάκι να μην έκανε κάποιο πέρασμα απο τηλεόραση/κινηματογράφο μετά από την επιτυχία του I'm not Scared'.
Ετσι λοιπόν έκανα μια αναζήτηση στο imdb και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Η Patsy Kensit όχι μόνο έκανα κάποιο πέρασμα, αλλά μετράει συνολικά μέχρι σήμερα 87 συμμετοχές. Η καριέρα της μάλιστα ξεκίνησε πολύ πριν ασχοληθεί με τραγούδι. Σε ηλικία μόλις 4 ετών είχε τον πρώτο της ρόλο [For the love of Ada], ενώ στα 6 της έπαιξε στο [The Great Gatsby]. Κατα τα άλλα μάλλον μου είναι άγνωστες οι ταινίες στις οποίες συμμετέχει με μοναδική εξαίρεση το Φονικό όπλο ΙΙ. Θυμάμαι ότι έπαιζε μια ιδιαιτέρως όμορφη ξανθιά, την επόμενη φορά θα είμαι πιο παρατηρητικός...

Few more:
-Ακόμα πιο ζουμερά είναι τα κουτσομπολιά - trivia που περιλαμβάνει το imdb γύρω από το όνομά της. 4 γάμοι - διαζύγια με Jeremy Healy, Liam Gallagher {Oasis}, Jim Kerr {Simple Mind} και Dan Donovan.
-6 χρονών έπαιξε την κόρη της Mia Farrow και αρκετά χρόνια μετά την ίδια τη Mia Farrow σε βιογραφική ταινία.
-Στο I'm not Scared παραγωγή είχαν κάνει οι Pet Shop Boys {είδες ρε Leigh πως έδεσε το πράμα..}
-Το -1994 της έγινε πρόταση να παίξει στα Φιλαράκια τη μια από τις αδερφές της Ρέητσελ αλλά την απέρριψε

Extras

noreply@blogger.com (Zpi) — Wed, 28 Oct 2009 22:23:00 +0000

Το αγγλικό The Office [2001-2003] είναι ότι καλύτερο έχω δει σε κωμική σειρά {και όχι μόνο}. Ricky Gervais και Stephen Merchant δημιουργούν ένα mocumentary (ψευδοντοκυμαντέρ) γύρω από την καθημερινότητα του γλιώδους αφεντικού (Ricky Gervais) στο χώρο εργασίας. Απίστευτοι χαρακτήρες, εμπνευσμένες ατάκες και ο πιο (ευχαριστα) ελεεινός πρωταγωνιστής που γράφτηκε ποτέ..
Η επιτυχία της σειράς είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά σε αμερικάνικο Office στο οποίο εξακολουθεί να συνεργάζεται το ίδιο δίδυμο. Δεν έχω δει κάποιο επεισόδιο αν και έχω την εντύπωση ότι η αμερικάνικη version δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο.
Με μόλις 14 επεισόδια απο την αγγλική version ήταν φυσιολογικό να ακολουθήσει το αναμενόμενο σύνδρομο στέρησης. Ευτυχώς ακολούθησε το Extras [2005-2007] με τους Gervais & Merchant να γράφουν και να σκηnoθετούν για άλλη μια φορά. Προσθέστε την παραγωγή και το γεγονός ότι έχουν αναλάβει 2 από τις λίγους βασικούς ρόλους της σειράς, οπότε μιλάμε για μια σειρά που στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε δύο ανθρώπους.
Ως Extras αποκαλούνται οι ρόλοι κομπάρσου {που αναλαμβάνουν οι επίδοξοι ηθοποιοί - ελπίζοντας σε κάποια ατάκα}. Σε κάθε επεισόδιο υπάρχει και ένας ρόλος για κάποιον διάσημο καλεσμένο.
Το Extras δε φτάνει τα υψηλά στάνταρ του Office, παρ'όλα αυτά οι χειρότερες στιγμές του είναι καλύτερες από οτιδήποτε άλλο κωμικό έχει γραφτεί μετά το 2000 {πόσο υπερβολικός μπορώ να καταντήσω άραγε..}. Οι δε αυτοσαρκαστικές ατάκες των guest σε αποζημιώνουν 100% guarantee... Στους 2 κύκλους {12+1 special επεισόδιο} απόλαυσα περισσότερο τα περάσματα των Kate Winslet, Daniel Radcliffe & sir Ian Mckellen. Πιο αδιάφοροι μου φάνηκαν οι Orlando Bloom και Chris Martin (μάλλον ο χειρότερος) ενώ ένα ανεπίσημο πέρασμα (όχι ως καταγεγραμένος guest επεισοδίου) πραγματοποιεί ο Robert De Niro, ο οποίος με τα χίλια ζόρια σκάει ένα χαμόγελο...
Αυτοσαρκασμός σε όλο του το μεγαλείο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Andy Milman που υποδείεται ο Ricky Gervais είχε πρωτοαναφερθεί σε ως χαρακτήρας σε παλιότερη εκπομπή του Gervais ['Meet Ricky Gervais']. Πρόκειται για μια εκπομπή για την οποία ο Gervais έχει μετανιώσει. Ο χαρακτήρας Andy Millman έιναι ένας κομπαρσος που καταφέρνει να γυρίσει δική του σειρά. Υποκύπτει όμως στους κανόνες του καναλιού με αποτέλεσμα να δημιουργήσει μια χαζοχαρούμενη σειρά που παρά την εμπορική της επιτυχία τον κάνει να ντρέπεται. Πρόκειται για άλλη μια περίπτωση αυτοαναφοράς που συνηθίζει να χρησιμοποιεί ο Gervais στα σενάρια του. Ενας από τους λόγους που κάνουν το αποτέλεσμα τόσο ιδιαίτερο..
Παρακάτω η σκηνή με την εξίσου απολαυστική συμμετοχή του David Bowie.

Πασαρέλαση

noreply@blogger.com (Zpi) — Wed, 28 Oct 2009 17:24:00 +0000

ΡΕ κάτι ακραίες απόψεις. Ακου εκεί κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων. Και πότε θα κυκλοφορήσουν τα κορτσόπουλα με τη γόβα στιλέτο μαντάμ;

ΌΧΙ» δασκάλων στις μαθητικές παρελάσεις
Κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων προτείνουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ

Heart

noreply@blogger.com (Zpi) — Mon, 26 Oct 2009 09:44:00 +0000

Κι εκεί που πας να αγοράσεις την κρέπα σου, ακους μια γνώριμη μελωδία και τα θυμάσαι όλα..
Το Heart των Pet Shop Boys ήταν από τα πλέον αγαπημένα μου τραγούδια στην τρυφερή ηλικία των 10 ετών. Το δε βιντεοκλιπ δε χόρταινα να το βλέπω. Βασισμένο στο Nosferatu {ταινία σταθμός για τον εξπρεσσιονισμό} του Μουρνάου [1922] με το νιόπαντρο ζευγάρι να φτάνει στο κάστρο του Δράκουλα, η υποδοχή του προσωπικού, ο Δράκουλας να ανεβαίνει τα σκαλιά χορεύοντας, φυσικά ο χορός του με την κοπέλα και το αποκορύφωμα η δαγκωνιά πάνω στην παύση του τραγουδιού με τον οδηγό να χτυπάει το μαστίγιο για να ξεκινήσει η άμαξα.. και και και παραλλήρημα, πρέπει να είναι το καλύτερο βίντεοκλιπ έβερ!
20 χρόνια μετά το ξαναβλέπω και ακόμα ενθουσιάζομαι όπως τότε. Θυμάμαι ήταν το πρώτο τραγούδι που είχα ζητήσει στο ραδιόφωνο αλλά ο παραγωγός δε μπόρεσε να καταλάβει γιατί τα αγγλικά μου έμοιζαν με ακατάληπτα [το "μισ ου νο βιτς" θα ήθελα...].
Ψάχνοντας σήμερα πληροφορίες μαθαίνω ότι αρχική ιδέα ήταν να δοθεί το κομμάτι στη Μαντόνα, τελικά όμως οι PSBoys άλλαξαν γνώμη. Επίσης προοριζόταν για ταινία του Spielberg αλλά τελικά ούτε και σε αυτόν δόθηκε καθώς δεν ταίριαξε το τέμπο..
Τον Δράκουλα υποδείεται ο sir Ian Mckellen(!), η όμορφη νύφη λέγεται Danijela Colic, οι PSBoys έχουν αναλάβει ρόλους γαμπρού και οδηγού, ενώ ο σκηνοθέτης Jack Bond κάνει ένα πέρασμα για λίγο ως χωρικός.
Το κλιπ γυρίστηκε στη Σλοβενία
Τέλος το τραγούδι αρχικά είχε αποφασιστεί να ονομάζεται Heartbeat αλλά η ανακοίνωση δημιουργίας συγκροτήματος Heartbeat άλλαξε τα πλάνα του συγκροτήματος.

Συμπληρωματικά: [Εντεκα αγαπημένα βινετο-κλιπ των Pet Shop Boys]

Muzine [2 years]

noreply@blogger.com (Zpi) — Fri, 23 Oct 2009 12:45:00 +0000

copy-paste από Kool thinks:

To μουσικό περιοδικό Muzine γιορτάζει δυο χρόνια κυκλοφορίας στον ελληνικό μουσικό Τύπο!

Στα πλαίσια των δυο χρόνων του Muzine έχει τρεις εκλεκτούς καλεσμένους το Σαββατοκύριακο 24-25 Οκτωβρίου.

Το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, οι μελωδικοί Ισπανοί ELLE BELGA αναλαμβάνουν να μας δώσουν ζωντανά μια γεύση της ισπανόφωνης σύγχρονης μουσικής και ο Num9 ως DJ να μας παρουσιάσει τις καλύτερες στιγμές της ιστορικής δισκογραφικής εταιρίας Acuarela. Μια εκδήλωση σε συνεργασία με την Hitch Hyke που είναι και ο επίσημος διανομέας της Acuarela στην Ελλάδα. Θα μπορείτε να προμηθευτείτε CD της εταιρίας στο ισόγειο του γνωστού SOUL Bar, Ευριπίδου 65, Ψυρρή.

Την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, ο Toph Taylor, που κρύβεται πίσω από το μυστηριώδες όνομα Trouble Over Tokyo, θα παίξει ζωντανά στο SWING Bar (Ιάκχου 8 & Ευµολπιδών στο Γκάζι) ενώ θα ακολουθήσει DJ Set από τους συντάκτες του Muzine, Χρήστο Καρρά και Μάκη Παπασημακόπουλο.

Και στα δυο live θα υπάρχουν διαθέσιμα τεύχη του Muzine, ενώ θα μπορείτε να εγγραφείτε συνδρομητές.

Και τις δυο βραδιές η είσοδος είναι ελεύθερη!

Χορηγός επικοινωνίας: Poplie.eu Radio

Block 33

noreply@blogger.com (Zpi) — Thu, 15 Oct 2009 09:20:00 +0000

5%

noreply@blogger.com (Zpi) — Tue, 13 Oct 2009 10:05:00 +0000

Είναι εντυπωσιακός μερικές φορές ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το κράτος-πρόνοια... Από τη μία υπάρχει άρθρο (35), το οποίο ρυθμίζει θέματα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση για άτομα που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις {από φέτος 5% αντί για 3%}. Από την άλλη μάλλον τους φαίνεται αδιανόητο να προσπεράσουν τη γραφειοκρατεία με αποτέλεσμα τα άτομα που θα εισαχθούν με 5% στην να ξεκινούν στη σχολή τους τέλη Νοέμβρη-αρχές Δεκέμβρη έχοντας χάσει ουσιαστικά το 1ο εξάμηνο {παρουσίες-εργαστήρια κτλ}.
Δεν ξέρω αν μου ξεφεύγει κάτι αλλά δε βλέπω γιατί δε θα μπορούσαν εγγραφές-κατατάξεις κτλ να γίνονται 1-2 μήνες νωρίτερα ώστε να λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα. Και φυσικά πρόκειται απλώς για ένα ακόμα παράδειγμα γραφειοκρατίας που κάνει τη ζωή των ΑΜΕΑ δυσκολότερη...

B&W [>1970]

noreply@blogger.com (Zpi) — Sun, 11 Oct 2009 17:03:00 +0000

Ασπρόμαυρες και αγαπημένες περίπου με σειρά προτεραιότητας...
{Αυτό το φόρουμ με βοήθησε να θυμηθώ μερικές ακόμα..}
{είπα να το κάνω τοπ τεν αλλά μου ξέφυγε..;}

1. The elephant man
2. Raging Bull
3. Lenny
4. Clerks [Κυριακή 00:00 ΕΤ1 - old post]
5. Ed Wood [Δευτέρα 23:00 ΝΕΤ - old post]
6. La Haine
7. Pi
8. Coffee & cigarettes
9. In search for a midnight kiss
10. Down by Law
11. Schindler's List
12. Dead man
13. Young Frankenstein

hit pop song | Infidelity

noreply@blogger.com (Zpi) — Tue, 06 Oct 2009 09:49:00 +0000

Αμα δεν έχεις βύσμα τον φωτάνθρωπο.. σε τρώνε τα σκοτάδΓια ;)
*κοίτα που δε χωράει κιολας - δε βαριέσαι..

βαμμένοι για πάντα..

noreply@blogger.com (Zpi) — Sun, 04 Oct 2009 18:27:00 +0000

"Να ζητήσουμε συγνώμη από όλους του Νεοδημοκράτες" ήταν η συνήθης δήλωση των παιχτών της ομάδας και ήταν σίγουρα ορθή. Θα περίμενε κανείς ο κάθε ψηφοφόρος σε μια εκλογική διαδικασία να ψηφίζει κάθε φορά για την καλύτερη παράταξη, αλλά όχι. Σε μπάλα και σε πολιτική ή υποστηρίζεις την ομάδα σου ή δεν ενδιαφέρεσαι καθόλου. Οπαδός. Στην πολιτική μάλιστα ακόμα χειρότερα γιατί στο ποδόσφαιρο ίσως και να διαλέξεις μόνος σου ομάδα. Στην πολιτική όμως η ομάδα αποτελεί κληρονομιά σου την παραδίδουν οι γονείς χέρι με χέρι. Σίγουρα πρέπει να είσαι αχάριστος για να πετάξεις στα σκουπίδια τέτΧοια κληρονομιά ψηφίζοντας κάτι άλλο...

Asia..

noreply@blogger.com (Zpi) — Sun, 27 Sep 2009 16:57:00 +0000

http://www.asiargento.it

as Beatrice-> b.monkie [ET3 00:30 Monday]

δebate

noreply@blogger.com (Zpi) — Tue, 22 Sep 2009 10:36:00 +0000

(Η) τηλεμαχία (ουσ.): τηλεοπτική παπαρολογία απαραίτητη ώστε να νιώθει καταξιωμένος δημοσιογράφος ο Αιμίλιος.

Προσωπικά το άλλαξα κάπου στο '42.

Ασχετο: μετά από 42' debate και μερικά ζιρτεκ, φενιστιλ είδα στον ύπνο μου ότι έβγαζα ομιλία στην Αμερική προσπαθώντας να πείσω τους Αμερικάνους να ψηφίσουν εμένα αντί του Ομπάμα. Δεν τα πήγα αρκετά καλά, έχει χάρη που δυσκολευόμουν με τη γλώσσα...

No name

noreply@blogger.com (Zpi) — Tue, 15 Sep 2009 10:35:00 +0000

Κάποτε θύμαμαι είχε προταθεί ως λύση να αναγνωρίζει όλος ο κόσμος τα Σκόπια ως "Μακεδονία" εκτός από εμάς. Ολοι συμφωνήσαμε τότε ότι η πρόταση ήταν γελοία (πράγμα που εξακολουθώ να πιστεύω).
Σήμερα στο Eurobasket συμμετέχει μια "ανύπαρκτη" (no name) ομάδα. Ολος ο κόσμος τη βλέπει να αγωνίζεται με τα αρχικά MKD εκτός από εμάς.
Κάτι δεν πάει καλά ή είναι ιδέα μου...?

miss un off

noreply@blogger.com (Zpi) — Tue, 08 Sep 2009 20:34:00 +0000

1988-89 ο Αρης χρόνια αήττητος υποδέχεται τον Απόλλωνα Πατρών στο Αλεξάνδρειο και ο μικρός Zpi για πρώτη φορά στο γήπεδο. Σε μια εποχή που οι καλοί παίχτες - πλην των γνωστών εξαιρέσεων - σπανίζουν, μια μεγάλη μεταγραφή πραγματοποιείται (όπως ακούγεται) και όλοι οι φίλαθλοι σπεύδουν να γεμίσουν το Αλεξανδρειο με αποτέλεσμα να μην πέφτει καρφίτσα. Ο μεγάλος αυτός παίχτης που υποδέχτηκε με τόση θέρμη το κοινό τούτη τη μέρα έμελλε να μείνει αξέχαστος για πολλούς και διάφορους λόγους.

Misunof arrested

ΥΓ: Η κρίση, οι συγκυρίες και οι λαϊκές απαιτήσεις με ανάγκασαν να ρίξω στο τερέν πρόωρο ποστ. Επιστροφή τον Οκτώβρη..

~~~

noreply@blogger.com (Zpi) — Thu, 03 Sep 2009 21:58:00 +0000

Η επιστροφή στη μπλογκόσφαιρα αναβάλλεται για τον Οκτώβρη. Και αυτό είναι πράξη ευθύνης..

Δε σκέφτομαι και γράφω Ι.

noreply@blogger.com (Zpi) — Sat, 27 Jun 2009 20:35:00 +0000

Εισαγωγή:

6 χρόνια Δημότικό, Γυμνάσιο, Λύκειο σκέφτομαι και γράφω, εκθέσεις. 'Εχεις γράψει λίγες παραγράφους, πρέπει να γίνει μεγαλύτερη η έκθεσή σου', γράψε περισσότερα για να θέμα που δεν επέλεξες να σε ενδιαφέρει. Λυπάμαι αγαπημένοι μου φιλόλογοι, ήσασταν όλοι συμπαθείς αλλά αποτύχαμε. Αν δεν είχα ανοίξει μπλογκ δε θα είχα μάθει ποτέ να αγαπώ το γράψιμο και αυτό δυστυχώς δεν το μαθαίνουν τα παιδιά στο σχολείο.
Τον τελευταίο καιρό κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή χωρίς να έχω στο μυαλό μου κάτι συγκεκριμένο, μου δίνω μια πρόταση και ξεκινάω 'Δε σκέφτομαι και γράφω' πληκτρολογώντας ότι μου έρχεται στο μυαλό μέσα σε μια ώρα. Πολλές φορές εκπλήσσομαι φτάνοντας στο τέλος. Δεν ήξερα τι είχα στο μυαλό μου πριν αρχίσω να πληκτρολογώ..

Ολόφρεσκια σημερινή φουρνιά λέξεων..

Δε σκέφτομαι και γράφω [Ως πότε θα υποβάλλεις τον εαυτό σου σε αυτή τη δοκιμασία]:

Ως πότε θα υποβάλλεις τον εαυτό σου σε αυτή τη δοκιμασία. Ακόμα δεν έχεις καταλάβει ότι δεν υπάρχει νόημα στις λέξεις; Τι μπορεί να γράψεις που να φέρει αλλαγή; Πόσο καλύτερα μπορείς να νιώσεις μετά από ένα γραπτό; Είσαι εσύ αυτός που γράφει ; Είσαι μήπως ο ήρωας; Ψάχνεις μέσα από αυτόν να βρεις λύσεις; Ποιος; Τι; Που είναι η αλήθεια που είναι η τέχνη κι εσύ; Ανάμεσά τους;

Θα σε βοηθήσω αφού τόσο το θέλεις. Πληκτρολόγησε. Ο ήρωας σου είναι οργισμένος. Τα ‘χει βάλει με τον εαυτό του με την κοινωνία, τους ανθρώπους που αγαπάει και μισεί. Χτύπα τα πλήκτρα πιο γρήγορα δε θα προλάβεις. Ο ήρωας σου ψάχνει στις λέξεις την εξιλέωση. Νομίζει ότι γράφοντας ένα κείμενο θα μπορέσει να αλλάξει κάτι. Μην αργείς. Γράφει -γράφε κι εσύ- χωρίς να ξέρεις γιατί χωρίς σκοπό. Μόνο ψάχνει - ψάχνε. Μη σκέφτεσαι μόνο συνέχισε να πληκτρολογείς. Το τέλος στην ιστορία του είναι που θα τον βοηθήσει να συνεχίσει. Θα τον κάνει να νιώσεις πιο ανθρώπινος. Μη σταματάς μη σκέφτεσαι. Ακολούθησέ με.

Η ιστορία έχει ως εξής. Ο ήρωας σου σταματάει να ζει συμβατικά. Κοιτάζει τον κόσμο στα μάτια και αναζητάει την αλήθεια του καθενός. Είπε γαμήσου στο συνάδελφο που του ‘δωσε ψεύτικη καλημέρα και παραιτήθηκε από τη δουλειά. Πήρε ένα χαρτί και άρχισε να απαριθμεί τα όνειρα που έκανε μικρός και μπόρεσε να υλοποιήσει. Δεν τα είχε πάει άσχημα. Μετά άρχισε να απαριθμεί όσα ήθελε να είχε αποφύγει χωρίς να το πετύχει. Τσαλάκωσε το χαρτί και βούρκωσε απογοητευμένος.

Έφυγε τρέχοντας. Έτρεξε με όλη του τη δύναμη. Έτρεξε τόσο γρήγορα που χάθηκε από πάνω του η ύλη και έγινε μια πελώρια συγνώμη. Συγνώμη για όλους τους αγαπημένους του ανθρώπους που είχε θέσει εκτός καθημερινότητας. Συγνώμη για τη γυναίκα που τον έκανε αισθάνεται ζωντανός κι εκείνος ξέχασε να την κοιτάει στα μάτια. Συγνώμη στους γονείς του για τα τόσα λάθη του που τους είχε καταλογίσει όλα αυτά τα χρόνια. Συγνώμη στον παλιό του εαυτό επειδή ξέχασε νοιάζεται και έμαθε να εγκαταλείπει. Συγνώμη.

Τελεία. Δεν έχω άλλες λέξεις. Ο ήρωας σου έκανε το καθήκον του, πέτυχε την κάθαρση. Εσύ πληκτρολογείς τις τελευταίες σκέψεις. Νιώθεις πιο καθαρός; Νιώθεις διάφανος; Καινούργιος; Τελείωσε. Άλλαξε κάτι;

Last Drive [19/6/09]

noreply@blogger.com (Zpi) — Sun, 21 Jun 2009 16:18:00 +0000

more photos [PaOiDgia]

B&W Photos [flickr]