κι εγώ για μένα

Πολύ ιδιαίτερη ταινία, δικαιολογημένα είχε διακριθεί το 2009 στο Φεστιβάλ μικρού μήκους της Δράμας. Τα 19 λεπτά μοιάζουν λίγα, μακάρι να συνέχιζε για μερικές ώρες ακόμη.

Πολύ φοβάμαι ότι σε δέκα χρόνια ο κόσμος θα πρέπει να ανατρέξει σε ταινίες σαν κι αυτή για να θυμηθεί την εποχή που οι Ελληνες είχαν την "πολυτέλεια" να κάνουν ταινίες με κοινωνικό προβληματισμό για τη στάση της κοινωνίας απέναντι σε ΑΜΕΑ.

Πολλά συγχαρητήρια στον Τζώρτζη Γρηγοράκη και καλή τύχη στον ίδιο τον Αντώνη.